ช่วงขณะเวลาหนึ่ง ขณะนั่งเรียน
ความคิดหนึ่งเเล่นผ่านเข้ามา
...
ไม่อยากทำอะไรแล้ววทั้งนั้น
เอาไปให้คนอื่นทำเลยได้ป่ะ
อยากอยู่เฉยๆ
อยากอยู่นิ่งๆ
อยากอยู่แบบไม่ยุ่ง
...
มันก็เป็นแค่ความคิด
ที่ผ่านเข้ามาในเวลาที่รู้สึกว่าอ่อนล้า
แม้ภายนอกจะดูยิ้มแย้มแค่ไหน
แต่ข้างในมันเหนื่อย แบบบอกไม่ถูก
...
สิ่งที่ตั้งใจจะเริ่ม ก็ยังไม่ได้เริ่มเลย
เฮ้อออ
(มาบ่นแบบนี้ มาเขียนระบายแบบนี้ มันช่วยลดระดับของอารมณ์ได้ไม่มากก็น้อย)
(ไม่ต้องสนใจอะไรมากมายกะป้าแก่ๆคนหนึ่งที่ชอบบ่นเลย 55)
(แต่คิดว่ายังมีคนอื่นที่เค้าคงเป็นแบบนี้อีกหลายๆคน คงไม่ใช่เราคนเดียวแน่ ก็ต้องสู้ๆกันต่อไปเน้ออ ขอให้กำลังใจตัวเองหน่อย)
